امروز هر چه قدر بخندی و هر چه قدر عاشق باشی ، به ذخایر نفتی جهان آسیبی نمی رسد
،پس بخندو عاشق باش .
امروز هرچه قدر دلها را شاد کنی ، به قیمت بلیط اتوبوس اضافه نمی شود،پس شادی بخش باش.
امروز هر چه قدر نفس بکشی ، جهان با مشکل کمبود اکسیژن روبه رو نمی شود ، پس از
اعماق وجودت نفس بکش.
امروز امروز است .
امروز هر چه قدر آرزو کنی ، چشمه آرزوهایت خشک نمی شود، پس آرزو کن.
امروز هر چه قدر خدا را صدا کنی ، خسته نمی شوی ، پس صدایش کن.
او منتظر توست
او منتظر آرزوهایت ، خنده هایت ، گریه هایت ، آفرین گفتن هایت ، دل شاد کردن هایت، نفس
کشیدن هایت ، ستاره شمردن هایت، عاشق بودن هایت است.
امروز امروز است، امروز جاودانه است و امروز زیباترین روز دنیاست
امروز روز تو دوست خوب من است
شاد و پاینده باشی.
هر کسی نغمه خود خواند و رود
صحنه، پیوسته به جاست
خنک آن صحنه
که مردم بسپارند به یاد
.jpg)
دل رمیده مارا انیس مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد
طرب سرای محبت کنون شود معمور
که طاق ابروی یار منش مهندس شد
اگر کسی موفقیت بطلبد اما موضوع را برای شکست آماده کند دچار همان موضعی خواهد شدكه برای آن تدارک دیده است.
زندگي يكسر تموج نفحات است .به هر چه توجه كنيد با آن يكي ميشويد.يعني با هر چه همنوا شويد به همان ميپيونديدز-ش.
پرنتيس مولفورد مي گويد:خواسته اي كه از دل بيرون نرودآن آرزوی نيرومند كه طلبي است فرو ننشسته بذري است كه در ذهن ريشه داردزنده است و هرگز از روئيدن باز نمي ماند!قانوني شگفت انگيز در فطرت ان وجود دارد.قانوني كه اگر ان را در يابيد واز ان دست نكشيد و به ان توكل كنيد چه نتايج زيبا وشكوهمندي كه برايتان ببار نمي اورد.اگر با چشم بازاز اين قانون پيروي كنيد خوشبختيتان فزوني مييابد اما اگر كوركورانه در پي اش برويد به ورطه فلاكت مي افتيد.
دير آمده زود رفتي!
...
حرفهاي ما هنوز ناتمام
تا نگاه مي کني وقت رفتن است
باز هم همان حکايت هميشگي
پيش از آنکه با خبر شوي
لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود
آي...
اي دريغ و حسرت هميشگي
ناگهان چقدر زود دير مي شود
قيصر امين پور (تولد: ۱۳۳۸ - مرگ: ۱۳۸۶)
يگانگي
به سهراب سپهري
بر قله ايستادم.
آغوش باز کردم.
تن را به باد صبح،
جان را به آفتاب سپردم.
روح يگانگي
با مهر، با سپهر،
با سنگ،با نسيم،
با آب،با گياه،
درتارو پود من جريان يافت!
□
موجي لطيف،بافته از جوهر جهان،
تا عمق هفت پرده تن راز هم شکافت.
«من» را ز تن ربود!
«ما» ماند،
راه يافته در جاودانگي!
فريدون مشيري